maandag 30 januari 2012

3 paden van transformatie

3 paden van transformatie:

Sterren pad
Solaire pad
Luniare pad



Het sterrenpad ligt ingebed bij Djehutti, hij gaat over associatief
denken en het bewust worden van kennis door kosmische resonantie.
Het solaire pad ligt bij Heru en zijn donkere tegenpool Seth, de god
van de hergeboorte. Hij gaat over tegengestelde paren (krachten) en
verlossing (resolution) van het hemelse en aardse principes en het
bereiken van (Innate ) bewustzijn.

Het lunaire pad wordt gerepresenteerd door Asar, hij staat voor het
principe van de synchroniciteit in het natuurlijke leven en
bewustwording door de cycli van organische ervaring.
Inwijding:
Wat verstonden de oude Egyptenaren onder inwijding? De neteroe bestaan
mede door de natuur, het menselijk leven en hun krachten may be
apprehended by ons gebruik van mentale faculties van synchroniciteit,
tegenstellingen en associatie.
Het houden van rituelen was een ander essentieel onderdeel van de
inwijding. Het doel hiervan was in een direct contact te komen met de
Neteroe. Al deze elementen werden samen met de heilige astronomie
gebruikt om tot een geschikte plaats en tot een geschikt tijdstip te
komen voor de heilige manifestatie. Dit alles was het meest cruciale
om tot eenheid te komen in het huidige leven en het celestial leven.
Inwijding is eigenlijk een proces, het logische gevolg ( the  pursuit)
van een ordained pad, dat terug te zien is in alledaagse natuurlijke
fenomenen.


De oude Egyptenaren aanbaden niet een enkele god, daarnaast gingen zij
heel flexibel om met hun pantheon aan goden. De eigenschappen van de
Neter was niet perse gebonden aan eentje, hierin waren zij heel
ruimdenkend en verre van rigide. Het grote voordeel van een
meergodendom is dat alle mogelijkheden hierin omarmd kunnen worden in
tegenstelling  tot religies waar maar sprake is van een God.


De wereld van de Neteroe kan alleen worden ervaren door af te dalen
naar de wereld of het koninkrijk van de niet materiële wereld of met
andere woorden het ongekende principe en deze andere wereld te laten
zijn in het aardse leven.
De Egyptenaren bestudeerden de hemel, meer nog dan de aarde. In de
Egyptische cosmologie  had Djehutti die alles synchroon liet lopen in
de goddelijke cycli van de mythen.

Egyptsche symboliek is gebaseerd op
drie en cosmische families zijn getekend in drievoud, met
tegengestelde figuren of tegengestelde paren, een derde producerend.
Deze 3e is dan uniek in zin functie.
Er was een zevenvoudige structuur geldend voor het hele leven en ook
voor alle levels van het leven. In dat systeem van deze grootste
schaal van kosmische manifestatie vind je de 7 klassieke planeten
terug, die hier symbool voor staan.

De astrologie was vroeger een met de astronomie, dit is helaas door de
kerk lange tijd geleden gescheiden.
Zij kenden de maan, zon,
Mercurius, Venus, mars, Jupiter en Saturnus.



Onze tranen zijn Saturnus, onze geboorte Jupiter, onze spraak
Mercurius, boosheid Mars, onze slaap is de Maan, Venus ons verlangen
en de Zon is onze blijheid.

De goddelijke functie van 3 is ingebed in de heilige astronomie.
Djehutti staat voor rotatie, revolutie en precessie van de
hemellichamen. Op aarde vinden we dit terug in de dag, jaar en eeuw. (
epoch)
Als astrologe weet ik als geen ander hoe de planeten zijn invloed
hebben op ons aardse bestaan. Soms wordt astrologie afgedaan als
onzin, bijgeloof of dat is iets voor zwevers, en dat kan allemaal waar  zijn.
Maar wie zich eenmaal in de planeten en de werking ervan verdiept, komt tot
een ander inzicht.


De Egyptenaren hadden ontdekt dat er systematiek in de omloop van de
planeten was. Hun baan verloopt cyclisch aan de hemel. De omloop
snelheid van bijvoorbeeld de maan is 27.33 dagen, Mercurius doet er
87.9 dagen over, Venus 224.7 dagen, de zon als centrum van de zodiak
365.5 dagen, mars 1,8 jaar, Jupiter 11,8 en als laatste Saturnus met
een omloopsnelheid van 29,4 jaar.
De 7 planeten staan symbool voor het hele spectrum van het leven en
zij gebeurt ritme aan. In de cosmische orde wordt er vanuit gegaan dat
er 5 oerlementen elementen zijn in het universum, vuur, aarde, lucht en
water ede quintesse van deze 4 is het 5e element.
Deze 4 principes werden gebruikt in de riten en ceremonies van de
tempel en bij begrafenissen. Meestal werden ze gepersonifieerd als
twee Neteroe paren. Tegengestelde paren in fysieke balans afgebeeld
zoals bijvoorbeeld op de hoeken van de tempels of p de sarcofaag. Het
5e element is en bekend bij de alchemisten als achter of akasha in de
cosmologie van de hindoes.
Ra de celestial zon zit de aktiviteiten van Shu, Tefnut, Nut en Geb,
Heru  voor. Heru was de aardse zon.
Shu representeert lucht

 Seth

Tefnut representeert water
Nut staat voor de kosmos
Geb staat voor de aarde

De zeven planeten en het ritme van de planeten werden met geassocieerd
met het totale spectrum van het leven.
De zeven organische functies zijn zeer significant, want zij
beschrijven de alchemie van het het menselijk lichaam. De oude
Egyptenaren beschouwden dit als de menselijke equivalent van de
transformerende krachten veroorzaakt door de neteroe. Met andere
woorden de microkosmos weerspiegelt de macrokosmos. Zo boven zo
beneden zoals de astrologen zeggen.
De spijsvertering, mond, maag, lever en nieren en de darmen zijn allen
bedoeld voor selectie. De lever en de nieren zijn aan het werk.
De afscheiding, longen, blaas en de huid zijn hierbij betrokken. Om
bezig te zijn met het individualiseren ( een vorm van interne
assimilatie) daarvoor worden de lever, nieren, darmen en longen benut.
De voortplanting werd door de Egyptenaren als een hogere organische
vorm beschouwd. Hier spelen de nieren, milt en de genitaliën een
essentiële rol.
Transformatie van het bloed in het lichaam wordt ontwikkeld door de
lever, milt, longen en been merg.
transmutatie van het bloed naar energie gaat via het beenmerg,
schildklier, bijnieren en de hypofyse.
Al deze fysieke mechanismen in een lichaam van vlees en bloed zorgen
ervoor dat er naar een andere frequentie, vibratie gegaan kan worden.
Maar ook dat je kunt intunen op diverse frequenties. De novice kan de
subtiele energieën,  de kosmische voeding  integreren, voortzetten en
transformeren in een spirituele kracht en de sterfelijke vorm
goddelijk maken.
De ontwikkeling van de mens op het pad naar bewustzijn en verlichting
hangt samen met de planetaire invloed. Ons geheugen en hoe ons
geheugen werkt hangt nauw samen met de maan. Met andere woorden het
teken, het huis en de aspecten die de maan maakt in de
geboortehoroscoop staat vertelt ons over ons geheugen, maar vertelt
ons ook iets over kindertijd, want de maan ( de rol van onze moeder)
is bepalend zeker in onze zuigelingentijd en zelfs daarvoor!
Op het niet fysieke vlak is de beheersing van het geestelijk niveau
mede afhankelijke van de planetaire invloeden.  Op het niveau van de
maan wordt de fysieke vorm tot de hoogste graad ontwikkeld en
Mercurius geeft verfijning van de etherische vorm.
De fundamentele overtuiging dat er sprake is van een aangeboren
bewustzijn met de daaruit voortvloeiende verandering van de
persoonlijkheid, wordt niet echt verwoord in ons huidige systeem.
Uitgaande van de kosmische orde, waarbij het universum is gebaseerd op
vier oer elementen, zoals vuur, aarde, lucht en water en de quintesse
( de  quintesse van Aristoteles ) van deze 4, is het het vijfde
element ether.
Terugkomend op de oude Egyptenaren, deze 4 principes werden uitgebeeld
als 2 neteroe  paren. Tegengestelde krachten werden in balans gebracht
door een concrete structuur, namelijk het plaatsen van de deze
polariteiten in de vier hoeken va de tempels, de sarcofaag of de
tombes.
Ra, de kosmische zon, zit de kosmische aktiviteiten van Shu, Tefnut,
Geb en Nut voor. Heru, de aardse zon,  zorgt ervoor dat de krachten
van de 4 organen van het menselijk lichaam bewaard blijven, door de
actie van de vier zonen van Horus; Imset,  Daumutef, Quebsenuf en
Haapi.
De moderne esoterie is in veel opzichten ver af van de natuurlijke
eenvoud van de heilige wetenschap. De nadruk wordt veel meer gelegd op
de complexe verbinding/orde van de zeven niveaus en de vijf elementen,
dan op hun eigen blauwdruk van waar zij gekomen zijn.

zondag 29 januari 2012

Abu Simbel 17 december 2011




Op een van de meest mooie plekjes van de aarde ontbijt ik. Het zonnetje schijnt en verwarmt me, terwijl de wind zo vroeg op de ochtend het toch nog wat fris maakt. De palmboom ruist door de wind die de bladeren raakt en de ecologische tuin van de Nubian Lodge ligt er fris en vooral groen bij. Naast mij is een grote kater komen zitten en hij kijkt mij verwachtingsvol aan. Zoals altijd klets ik tegen beesten, zo ook deze morgen, waarbij wij samen een zeer boeiende conversatie hebben.
Af en toe valt er wat van mijn bord en mijn tafelgenoot laat het zich met smaak welgevallen. Krijg toch een beetje de indruk dat het meer om het voedsel te doen is, dan om mijn gezelschap. Het mag de pret niet drukken.
Monter en fris besluit ik naar de tempel te wandelen. De wandeling is ongeveer een half uur en onderweg loop ik door de Nubian village, naar het tempelcomplex.
Net voor ik de slagbomen bereik, komen de eerste bussen en busjes van het konvooi me tegemoet rijden.
Toeristen worden nog steeds in konvooi vervoerd van Aswan naar Abu Simbel en vanuit Aswan vertrekt het konvooi om 04.00 naar Abu Simbel om vervolgens om aldaar om 10.00 weer te vertrekken richting Aswan.
Een rit van ruim 3 uur heen en 3 uur terug, en dan word je als toerist samen met nog honderden andere toeristen geëntertaind, door zeer talentvolle anderstalig sprekende gidsen. Dit alles voor een kort bezoek aan overigens 2 prachtige tempels.
Wellicht dat het nu iets rustiger is dan anders, maar al met al vertrekt er toch nog een behoorlijke kolonne bussen. Hoewel dit keer het voornamelijk wel wat kleinere busjes zijn. Zo die gaan weer terug, denk ik en ik voel mijn enthousiase opborrelen en dan nu op naar de tempel.
Het is uitgestorven bij de shops waar ze souvenirs verkopen en ik neem het pad wat niet langs de souvenierwinkeltjes leidt. Die Egyptenaren leiden je zowel heen als terug langs de vele winkeltjes, wat heel slim bedacht is, maar deze dame bedankt voor de eer.
Dit leidt uiteraard tot wat commotie aan de ander kant van de weg, maar dat ben ik inmiddels wel gewend. Onverstoorbaar vervolg ik mijn pad, koop mijn ticket en maak nog een praatje met de Egyptische dame van de retirade.

Abu Simbel december 2011

Wanneer ik het tempelcomplex oploop is het enige wat ik hoor de wind. De schittering op het Nassermeer is adembenemend en het klotsen van het water zorgt ervoor dat mijn geest tot rust komt. Heel langzaam vervolg ik m'n weg naar beneden en geniet van het uitzicht, de stilte waarbij het water kabbelt tegen de rotsen.
Abu Simbel december 2011

De tempel ligt prachtig in de zon en is totaal verlaten. Wat een genot, ik laat het imposante bouwwerk volledig op me inwerken. Ondanks mijn lengte voel ik mij hier enorm klein en nietig. De foto's die ik maak laten alleen maar het complex zien, geen toerist of gids erop te bekennen. Langzaam loop ik naar de entree van de tempel van Ramses de 2e, de tempel is totaal verlaten, zelfs geen bewaker. Mijn hart maakt een sprongetje, als een kind zo blij ben ik. De enorme beelden aan beide zijden van de hal zijn imponerend, ik groet de beschermer van de tempel en Ramses uiteraard.


Alle hoeken en gaten van de tempel zijn leeg en het is een feest om al die beelden en speciale plekken in de tempel te ervaren en te voelen. Aan het eind van de tempel blijf ik lange tijd staan voor de 4 grote beelden. Rechts naast Ramses zit de god Ptah en links van zijn vrouw Nefertari bevindt zich mijn geliefde godin Sekhmet. Na enige tijd komt er toch een bewaker naar binnen om te zien wat ik daar aan het doen ben. Nadat we een praatje hebben gemaakt, laat hij me verder met rust.


Nog meer geschenken vandaag, de andere kleinere tempel is eveneens verlaten. Ook hier geen bewaker te bekennen. In januari 2011 had ik nog een inspector die het me heel lastig maakte, want ik mocht niet " bidden" in de tempel. Lange tijd blijf ik nu in de tempel en " bid" , ha ha denk ik na afloop hij moest eens weten. De afbeeldingen zijn prachtig en het is een genot om daar alleen in de tempel te zijn. Eenmaal buitengekomen zoek ik plek uit met goed uitzicht op het meer en mijmer daar nog lange tijd na.
Het is een van m'n mooiste ervaringen geweest op dit anders altijd zo inmens drukke tempelcomplex. Wanneer ik terugloop en mij inmiddels al op enige afstand van de tempel bevind, houdt een jonge man op de motor mij aan.
Hij lacht naar me en ik zie een rij parelwitte ontblootte tanden. Waar ik vandaan kom? Waarop ook ik mijn alleraardigste tandpastasmile laat zien en bedenk me dat we samen zo in een commercial voor een leuk tandpastamerk kunnen.
Vanwaar de interesse? is mijn wedervraag. Die politieman daar en hij wijst naar een man ongeveer 25 meter achter mij, wil dat weten en hij spreekt geen Engels. Right.......en ik vervolg in het Engels "Doe hem maar de hartelijke groeten van me en ook van mijn moeder en zeg hem maar dat een kopie van mijn paspoort op het plaatselijke politiebureau te vinden is." Hij vertaalt wat ik zeg in het Arabisch en we kijken elkaar aan en we beginnen allebei te lachen,  een beteuterde politieagent in burger achterlatend.

zaterdag 28 januari 2012

Dahab & Sinaï 2012


 Dahab vroeg in de ochtend januari 2012.

Een heerlijk plaatsje, waar de hippie sfeer nog hangt zoals wij die kennen van de jaren '60. De sfeer is vooral ontspannen en relaxed. Ondanks het feit dat het toerisme in Egypte in een diepe crisis verkeert is een wandeling op de boulevard met de vele winkeltjes een aangename bezigheid. Op een enkeling na die mij zijn restaurant in probeert te lokken met verleidelijke blik en dito stem, word ik de goden zij gedankt met rust gelaten.  De Rode Zee oogt aanlokkelijk en het ruisen van de zee is heerlijk, ontspant en maakt mijn geest leeg. Voor zover die al niet leeg was, want Egypte maakt me behoorlijk "hersenloos". Dit gaat hier makkelijker dan in het mentaal ingestelde Nederland.


De temperatuur van het water is 21 graden celcius, maar aangezien ik net 2 weken warme tot hete baden in de Westelijke Woestijn achter de rug heb, laat ik de Rode Zee maar voor wat ie is. Mij té koud, gaat natuurlijk nergens over, maar toch!
Misschien dat ik van de zomer eens een poging ga wagen, maar persoonlijk houd ik van warm tot heel warm. Dus verder dan genieten aan de zee in het zonnetje op één van de vele "lounge" terassen kom ik niet.

 Dinosaurus Rock

Diepe indruk maakt de Sinaï op me. Inmiddels bekend met de nodige woestijn delen in Egypte, is dit dan toch weer een heel nieuw gedeelte voor me. Wanneer ik van Sharm el Sheikh vanaf de luchthaven naar Dahab rijd geniet ik van de bergen die aan weerzijden opdoemen en ik voel me klein en nietig. Het is prachtig!  De energie voelt heel krachtig.
Wanneer ik er ben is het bijna volle maan en met Iris had ik afgesproken dat we met een aantal mensen de woestijn in zouden gaan voor een overnachting. Nu weet ik dat het enorm koud kan zijn,  zeker in december of januari, want dat zijn de koudste maanden van Egypte. Mijn koffertje inpakkend met een heleboel kleren bedacht ik mij  "waar begin ik aan?".
Maar.......het was achteraf  meer dan de moeite waard!


Volle Maan in Kreeft

Ooit een stel witte heksen bij elkaar gezien?? Humor hoor, want hoewel we allen heel verschillend zijn, zijn er wel een paar dingen die we gemeen hebben. We reizen nooit licht......allerlei atrributen behoren tot onze dagelijkse outfit, zoals diverse stenen in soorten en maten, veel kaarten, Ankh, pendels en amuletten. Eén paar dingen hebben we gemeen, zoals onze liefde voor de natuur en onder andere  het werken met de energie van de maan. 
Uit alle hoeken en gaten verschenen de attributen en die werden op een mooie plek neergelegd, om volledig op geladen te worden door de energie van de volle maan.

Voor ons werd gekookt en toen wij aan avonddis zaten stak er een wind op en ik kan je verzekeren dat is in de woestijn en in januari geen FEEST. Afzien dus...........spijt??? nog niet, maar het kwam wel even in mij op.........dus het kamp maar opgebroken en een meer beschutte plek opgezocht. Daar zaten we dan , dik aangekleed en daar boven op nog eens een deken om ons tegen de koude te beschermen.
                 
                    


 Hier nog een deel van het gezelschap.....


Het eten was heerlijk, met liefde en vooral smaakvol klaargemaakt. Zoals overigens de hele trip liefdevol was verzorgd. Zelfs in de spelonken van de rotsen stonden kaarsjes te branden. Heel sfeervol allemaal.
Over kaarsen gesproken dat brengt mij op de Candle Magic.Gewapend met gekleurde kaarsen, en wel zo gekleurd dat het pijn deed aan je ogen, zo fosforiserend van kleur waren ze. Gif groen, zuurstok roze, knalgeel, hemelsblauw maar dan zo hemels dat je ogen tot spleetjes  moest knijpen, zo blauw en dan maar te zwijgen over het rood. Een  kniesoor die erop let, het is al niet eenvoudig een beetje normale kaarsen te scoren, laat staan gekleurde kaarsen. Met uit uitspreken van onze intenties en gebruik maken van de diverse etherische oliën sturen we de energie de kosmos in en laten we de kaarsen opbranden.

 Ondanks de kou is het genieten met elkaar.


Wanneer de kaarsen opgebrand zijn en ons kampvuur zachtjes aan steeds minder wordt, is het tijd om te gaan slapen. Mijn nachthemd blijft fijn in het koffertje en ik trek nog wat meer lagen kleding over elkaar en een extra paar dikke sokken.  Door de slaapzak, die nogal smalletjes is en door alle lagen kleding die ik aan heb inclusief winterjas, voel ik mij een rolmops in een fles die veel te krap is. Ook mijn hoofd pak ik in, want het is ijzig koud. Dan wordt het pas echt bal, iedereen is uitgelaten en het is een gewurm voor een ieder om in zijn slaapplek te komen. De volle maan is zo sterk dat het lijkt of iemand vergeten is het licht uit te doen.

 
 Onherkenbaar ingepakt!

Maar toen begon het pas echt goed, aangezien ik een lichte slaper ben werd ik al snel in mijn meditatie opgeschrikt door mijn medekampbewoners die bomen aan het zagen waar een houtzagerij uit Canada jaloers op zou zijn geweest. Oordoppen vergeten! niet zo slim dus.
De volgende ochtend bleek dat Justine een andere plek had gezocht om aan het oorverdovende snurklawaai te ontsnappen. Het is even bij me opgekomen maar ik vond het te koud. Wanneer de volgende ochtend de zon opkomt is het zo ongeveer 5 uur 's morgens is  het licht prachtig en  de wind  gaan liggen.  Ondanks het feit dat ik me zo dik had ingepakt voel ik overal maar dan ook echt overal het fijne woestijnzand.


Als echt ochtendmens ben ik "wakker" samen met Justine overigens, de rest van de groep is niet zo vlot. Iris zit een beetje slaperig voor zich uit te kijken en verzucht.....Ik ga nog effe pitten. Het kan natuurlijk ook nog aan de kou liggen, dat de rest niet zo vlot is? laat ik het maar in het midden laten. Het enthousiasme van Justine werkt aanstekelijk en zij vouwt zich al rap in allerlei yoga bochten. Ik geniet lekker van het ochtendzonnetje en pel laag voor laag weer uit, tot uiteindelijk een zomerhemdje overblijft. Wat een temperatuursverschillen!


                              Nawamis

De 2e stop in de Sinaï was voor een bezoek aan Nawamis, een hele bijzondere plek. Uit de jeep waait direkt de koude woestijnwind om onze oren. Mijn warme fleece jack ligt in mijn koffertje op het dak van de jeep. Niet echt handig van me om het niet bij de hand te houden. We lopen met z'n allen naar de graven. Wanneer we op een soort van plateau terecht komen, schiet ik in een andere laag van bewustzijn en word ik meegenomen naar het rijk van buitenaardsen, maar ook naar Peru en Mexico. Ik snap er nog geen hout vanen ik zie beelden van tempels die ik van mijn levensdagen nog nooit gezien heb. Maar daar blijft het niet bij, opeens beland ik in een school dolfijnen en zij communiceren met me en geven boodschappen. Lichtelijk onthust sta ik daar. Iris had daar ter plekke  een ander soort ervaring en terwijl ik Justine aankijk, een Belgische vissendame, blijkt dat wij samen direkt verbinding hadden gemaakt met een andere laag en Justine had een vergelijkbare ervaring. Heel bijzonder.

Annet in het ochtend zonnetje.

De Sinaï is groots en het maakt dat ik me een speldenknop voel in deze enorme woestijn. De energie is zeer krachtig en het kleurenspel is adembenemend. Ieder uur van de dag zie je kleuren van de woestijn veranderen. Onderweg komen we nog een woestijnmuis tegen. Het kleine beestje schoot weg tussen de rotsen. De vossen die er leven zijn net als de muis moeilijk(voor mij) te fotograferen.

 Kleine impressie van de hoeveelheid zand. Mijn kat zou een gat in de lucht springen bij het zien van zo'n grote kattenbak. Wanneer we terug komen in Dahab, snel ik onder een hete douche, trek lekker schone kleren aan en duik op het terras met een vers glas limoen. Heerlijk!


Overigens zijn Iris en ik een ander deel van de Sinaï gaan gaan bezoeken. Wat ons verraste waren de verschillen in energie. Zo is ook de nieuwe reis ontstaan "Balancing Male & Female Energies. Een bijzondere 8 daagse reis waar we gebruik maken van de mannelijke en de vrouwelijke energie plekken in de Sinaï. De workshops die gegeven worden tijdens deze week sluiten hierop aan.